Ang pagbasa ay higit pa sa pag-alam ng mga salita, ito ay isang paglalakbay ng isip at damdamin na nag-uugnay sa manunulat at mambabasa. Sa kabila ng kahalagahan nito, kakaunti ang pag-aaral tungkol sa personal na karanasan ng mga mag-aaral sa ikapitong baitang sa Eastern Visayas. Nilayon ng pananaliksik na ito na tuklasin ang mga karanasan sa pagbasa ng mga estudyante, tukuyin ang kanilang pangunahing hamon, at unawain kung paano ito nakaaapekto sa pag-unawa, interes, at akademikong pagganap. Nakatuon ang teoretikal na balangkas sa Schema Theory ni Anderson (1984) at Constructivist Theory ni Vygotsky (1978), na parehong binibigyang-diin ang kahalagahan ng dating kaalaman at interaksyon sa pagkatuto. Gumamit ang pag-aaral ng descriptive qualitative design sa isang pampublikong sekundaryang paaralan sa Palo, Eastern Visayas, na may sampung piling kalahok na pinili gamit ang purposive sampling; ang datos ay nakalap sa pamamagitan ng open-ended questionnaire at sinuri gamit ang thematic analysis nina Braun at Clarke (2006). Lumitaw ang tatlong pangunahing tema: suporta ng pamilya at komunidad; mga hamon sa bokabularyo, bilis ng pagbasa, at pag-unawa; at ang epekto ng kasanayan sa pagbasa sa akademikong tagumpay. Ipinapakita ng mga natuklasan ang kahalagahan ng SDG 4 (Quality Education) sa pagpapalakas ng literasiya bilang pundasyon ng personal at akademikong pag-unlad, kaya inirerekomenda ang mas matibay na suporta mula sa pamilya, guro, at komunidad at ang paglalaan ng mas maraming materyales at programang pampanitikan upang mapabuti ang pagbasa at pagganap ng mga mag-aaral.